İsa Mükemmel miydi?

“Hiç kimse mükemmel değildir.” Bu, günümüzde sıkça dile getirilen ve doğru gibi görünen bir sözdür. Hepimiz kusurlarımızın ve sınırlılıklarımızın farkındayız ve iş kendimize gelince bu söze hemen sarılıveririz.

Ne var ki Kutsal Kitap bu kuralın bir istisnasını sunar. Bazen şunu da duyarız: “Yalnızca bir tane mükemmel insan olmuştur.” O kişi İsa Mesih’tir.

Gerçekten de İsa’nın yaşamış tek mükemmel insan olduğu doğrudur. Peki Kutsal Kitap bunu nerede ve nasıl öğretir?  İlginçtir ki bazı metinler İsa’nın mükemmel (yetkin) kılındığını da söyler. Gelin, İsa’nın mükemmelliğini inceleyelim.

İlahi Tanrı Oğlu

İsa’nın mükemmel insan yaşamından söz etmeden önce, O’nun ezelî ve ilahi bir Kişi olduğunu kabul etmemiz gerekir. Başka bir deyişle, O ezelî Tanrı Oğlu’dur (Yu. 1:1). Tanrı’nın karakterini oluşturan tüm mükemmelliklerde ezelden beri vardır. O, “varlığında, bilgeliğinde, gücünde, kutsallığında, adaletinde, iyiliğinde ve gerçeğinde sonsuz, ezelî ve değişmezdir” (Westminster Kısa Kateşizmi 4).

Başka bir ifadeyle, İsa ilahi oğulluk sebebiyle mükemmeldir. O bütünüyle günahtan uzaktır.

İsa’nın Mükemmel İnsanlığı

İsa’nın mükemmel yaşamından söz ettiğimizde, İsa’nın ilahi oğulluğunun aksine, beden alışı bağlamında O’nun insanlığını, yani O’nun insan doğasının mükemmelliğini kastetmiş oluruz. Bu konuya çeşitli açılardan bakılabilir.

İlk olarak, İsa, Adem’in günahına dahil edilmemiştir. Romalılar 5:12–21 gibi metinlerin ima ettiği budur. Herkes Adem’de günah işledi (Rom. 5:12), fakat İsa bunun karşıt örneğini oluşturur. Tek bir günah Adem’de olan herkes için mahkûmiyete yol açarken, tek bir doğruluk eylemi Mesih’te olan herkes için aklanmaya yol açar (Rom. 5:18–19).

Eğer bütün insanlar Adem aracılığıyla günah işlediyse ve Mesih doğruluk ve yaşam getiriyorsa, o hâlde İsa, Adem’de günah işleyen “herkes”in içinde değildir. O’nun verdiği doğruluk, antlaşma başı olarak eşsiz konumundan ve tamamen doğru bir temsilci olmasından kaynaklanır. Bu, melek Cebrail’in Meryem’e verdiği, doğacak çocuğun kutsal, Tanrı Oğlu olacağı yönündeki haberiyle de uyumludur (Lu. 1:35).

Bütün bunlar, İsa’nın günaha eğilimli düşmüş bir doğaya sahip olmadığını gösterir. İsa’nın düşmemiş, günahsız bir insan doğası vardır. O, mükemmel bir şekilde doğrudur.

İkinci olarak, İsa mükemmel itaatle dolu bir insan yaşamı sürmüştür. Bu da yine Adem’le ilişkilidir. Adem’in itaatsizliği mahkûmiyete yol açtı; ancak Yeni Antlaşma, İsa’yı ikinci ve son Adem olarak -itaatiyle ilk Adem’in itaatsizliğini ortadan kaldıran bir temsilci olarak- sunar.

Romalılar 5:12–21’e ek olarak, Markos’un çölde denenme anlatımı İsa’yı yeni Adem olarak -ayartma karşısında itaat eden temsilci olarak- sunar. Belki de bu yüzden yabanıl hayvanlardan söz edilir; bu, Aden bahçesini çağrıştırır (Mar. 1:12–13).

Benzer şekilde, Luka 3:21–22’de İsa’nın vaftiz edilmesinden sonra Luka Müjdesi, İsa’nın soy kaydını Adem’e kadar götürür (Lu. 3:23–38). Bunun ardından İsa çölde itaat eder (Lu. 4:1–13). Bu da yine İsa’nın itaatini yeni Adem kimliğiyle ilişkilendirir.

Pavlus da bunu 1. Korintliler 15’te ele alır. İsa, ölülerin dirilişinin kendisi aracılığıyla geldiği son Adem’dir (1.Ko. 15:21–22, 45). İsa’nın dirilişi, O’nun haksız ölümünün doğrulanmasıydı. Günahsız olduğu için, İsa’nın bir suçlu gibi öldürülmesi bir adaletsizlikti ve yeni yaşama dirilişi O’nun kusursuz itaatini göstermektedir (bkz. 1.Ti. 3:16). İsa’nın dirilişi, O’nun tüm yaşamının itaatkâr olduğunu ortaya koymaktadır (bkz. İbr. 2:14–18).

Üçüncü olarak, İbraniler mektubu İsa’nın mükemmel (yetkin) kılındığından söz ettiğinde (İbr. 2:10; 5:9; 7:28), bunu O’nun özüne ilişkin değil, kurtuluş tarihi bağlamında anlamalıyız. Ezelî Tanrı Oğlu olarak İsa’da hiçbir günah yoktur. Ayrıca İsa yeryüzündeki yaşamında da hiç günah işlemedi. Dolayısıyla O’nun mükemmel kılınması, bizi önceki kâhinlerden daha büyük bir şekilde Tanrı’ya yaklaştıran son ve kusursuz kâhin olarak görevini başarıyla yerine getirmesi anlamına gelir (bkz. İbr. 5:7–10; 6:19–20; 9:11–14; 10:5–14).

İsa son kurbanı sunabilmiştir; çünkü O, yok edilemez bir yaşamın gücüne göre sonsuza dek yaşayan ezelî Tanrı Oğlu’dur (İbr. 7:15–28). İsa’nın dirilişi ve bize Tanrı’ya erişim sağlaması, O’nun kendisini sunmasının mükemmelliğini ve dolayısıyla yeryüzündeki yaşamının mükemmelliğini varsayar.

Sonuç

Hiçbirimiz mükemmel olmadığımıza göre, İsa’nın mükemmel olması gerçekten iyi haberdir. İsa, mükemmel itaatiyle iman aracılığıyla paylaştığımız aklanmamızın temelini sağlayan ikinci ve son Adem’dir. Sonsuz yaşam O’ndadır (Yu. 1:4; 20:31). O yalnızca bir insan değildir; ezelî Tanrı Oğlu’dur. Bununla birlikte gerçek insandır; bizim kendimiz için yapamadığımızı bizim için yapmış olan Tanrı-insandır.

Mükemmel Kâhin olarak İsa, Tanrı’ya mükemmel erişimi sağlayan tek Aracı’dır (İbr. 10:14). Öyleyse merhamet almak ve ihtiyaç zamanında lütuf bulmak için lütuf tahtına güvenle yaklaşalım (İbr. 4:14–16).

Bu makale orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.

açar ve ikizlerin doğumuyla sonuçlanır. Bu doğumda, Perez’in Zerah’ın önüne geçmesiyle primogeniture (en büyük oğlun miras hakkı) ilkesi bir kez daha tersine döner. Daha sonra Yakup Yahuda’yı kutsayacak ve krallığın onun soyundan gelenlerle ilişkilendirileceğini söyleyecektir (Yar. 49:8-12). Bu kutsama yüzyıllar sonra Samuel’in zamanında görülmektedir (bkz. Mez. 78:67-72).