Kutsal Kitap’a Güvenebilir miyiz?

Kutsal Kitap’a güvenmeleri konusunda şüphe duyan Hristiyanlara ya da kuşkucu Hristiyan olmayanlara yardımcı olmak için söyleyebileceğimiz birçok şey vardır. Örneğin, İsa Mesih’in kişiliğinin Kutsal Kitap dışında da birçok kez anıldığını belirtebiliriz. Buna Suetonius, Tacitus ve Genç Plinius gibi Romalı kaynaklar ile Josephus ve Talmud gibi Yahudi kaynaklar da dahildir. Son yarım yüzyıldaki arkeolojik bulguların Pontius Pilatus’un, Siloam Havuzu’nun ve Celile Gölü kıyısındaki Gerasa kentinin varlığını doğruladığından söz edebiliriz. Kutsal Kitap metnine ilişkin el yazması kanıtlarını ele alabiliriz; bu kanıtlar, elimizde bulunan diğer bütün antik kitaplara ait kanıtlardan kat kat üstündür.

Bunların hepsi, Kutsal Kitap’ın güvenilirliğini araştırırken değerlendirilmesi gereken değerli yaklaşımlardır. Ancak ben farklı ve daha basit bir yol izlemek istiyorum. İsa’nın Kutsal Kitap hakkında ne düşündüğünü incelemek istiyorum. Kabul edelim ki, Kutsal Kitap’tan alıntı yapmak kuşkuculara Kutsal Kitap’ın güvenilir olduğunu kanıtlamayacaktır. Kutsal Yazılar’ın yetkisi nihayetinde Kutsal Ruh’un içsel tanıklığına ve koyunların Kutsal Yazılar’da Çobanları’nın sesini duymasını sağlayan Tanrı’nın doğaüstü işine dayanır. Yine de şunu kanıtlayabiliriz ki, herhangi bir düzeyde İsa’ya güveniyorsak, o hâlde Kutsal Kitap’ın güvenilirliğine de inanmak zorundayız. İsa’nın Kutsal Yazılar’a nasıl baktığını ortaya koyan dört metni ele alalım.

Matta 5:17–19. Dağdaki Vaaz’da İsa, Yasa’dan ya da Peygamberler’den ufacık bir harf ya da bir nokta kaldırmak için gelmediğini ilan eder. İsa’nın bu kadar küçük yazı işaretlerinden söz etmesi, O’nun yazılı Kutsal Yazılar’ı düşündüğünü göstermektedir. Tanrı Sözü’nden bir şeyi kaldırmak, göğü ve yeri ortadan kaldırmak kadar imkânsızdır.

Matta 12:38–42. İsa, din bilginleri ve Ferisilerle tartışırken Yunus’un öyküsüne gerçek tarih olarak atıfta bulunur. İsa burada yalnızca edebi bir metinden söz etmiyor. Eğer Ninova halkı sadece kurgusal karakterler olsaydı, son günde yargı için kalkamazlardı. Müjde Kitapları boyunca İsa, Habil, Nuh ve İbrahim’den İlyas, Elişa ve Sarefatlı dul kadına kadar Kutsal Kitap’taki kişileri ve Kutsal Kitap’taki tarihi, gerçek insanlar ve gerçek tarihsel olaylar olarak ele alır.

Matta 19:4–5. İsa, Yaratılış 2’deki metinden, “Yaradan … şöyle dedi” şeklinde alıntı yapar. Oysa Yaratılış 2’deki ilgili bölüm Tanrı’nın doğrudan bir sözünü içermez. Ama bu, İsa için fark etmez. Çünkü O’nun için Kutsal Kitap’tan alıntı yapmak, Tanrı’dan alıntı yapmak demektir. İsa’ya göre Kutsal Kitap ne diyorsa, Tanrı da onu söylemektedir.

Yuhanna 10:35. Burada İsa açık bir şekilde “Kutsal Yazılar bozulamaz” der (Bünyamin Candemir Çevirisi). İlginç olan, İsa’nın Mezmur 82’deki tek bir kelime üzerine tartışıyor olmasıdır. Mısır’dan Çıkış öyküsüne ya da Eski Antlaşma’daki ünlü bir ayete başvurmamaktadır. Daha az bilinen bir mezmurdaki tek bir sözcüğe işaret etmektedir. Yine de İsa, Kutsal Yazılar’daki hiçbir sözün bozulamayacağına inanmakta ve bunu, ciddi hiçbir Yahudi’nin karşı çıkmayacağını varsayarak açıkça ifade etmektedir. İsa burada, Kutsal Kitap’ın öğrettiği hiçbir şeyin bir kenara atılamayacağını, geçersiz kılınamayacağını ya da hükümsüz bırakılamayacağını öğretmektedir; hatta daha doğrusu bunu herkesin zaten bildiğini varsaymaktadır.

Kutsal Kitap hakkında nasıl düşünmeliyiz? Hristiyanlar için uygun olan tek yaklaşım şudur: kendi Kutsal Kitabımız hakkında, İsa’nın Kendi Kutsal Kitabı hakkında inandığı şeylere inanmalıyız. İsa, Kutsal Yazılar’daki her yasa metnini, her peygamberlik sözünü, her tarihsel anlatıyı ve her şiirsel bölümü onayladı. Kutsal Yazılar’ın herhangi bir kısmının geçersiz kılınması, reddedilmesi ya da inkâr edilmesi düşüncesi bile O’nu dehşete düşürürdü. Cümlelere, ifadelere, kelimelere, en küçük harfe, en ufak noktaya varıncaya dek Kutsal Yazılar’ın yetkisini ve Tanrı esini oluşunu bütün yüreğiyle kabul etti. İsa, Kutsal Kitap’ın kronolojisini, mucizelerini ve tarihsel anlatılarını apaçık gerçekler olarak kabul etti.

Hiç şüphe yoktur ki İsa, Kutsal Yazılar’ın –hem her ayrıntısında hem de doğrulamayı amaçladığı her gerçekte– bütünüyle güvenilir olduğuna inanıyordu. Ve eğer İsa Kutsal Kitap’a güvendiyse, bizim farklı düşünmeye ne hakkımız var?

Bu makale orijinal olarak Tabletalk dergisinde yayınlanmıştır.