Gençlere Teoloji Öğretmenin 3 Yolu

Gençlik ya da üniversite hizmetindeyseniz, “Akşam Yemeği ve Doktrin” ya da “Teoloji Gecesi” gibi bir akşamın reklamını yapmanın kalabalığı çekmenin en başarılı yolu olmayabileceğini bilirsiniz. Gençleri ve genç yetişkinleri teolojik çalışma disiplinine dahil etmek zor olabilir; özellikle de iki dakikalık video klipler ve kısa konuşmalardan oluşan bir eğlence ve sosyal medya kültüründen derinden etkilendikleri için, bu durum sürekli ve konsantre bir teolojik düşünce iştahını önemli ölçüde engelleyebilir. Yine de, gençlerimizi Tanrı’nın Sözü’nün rehberliğinde teolojik düşünmeye ve  teolojik anlayışlarında büyümeye teşvik etmek, yerel kilisedeki sadık imanlıların görevidir.

Kendi kilisemiz için konuşacak olursam, gençlik ve üniversite pastörümüz öğrencilerimizi sağlam Kutsal Kitap öğretisine dahil ettiği ve daha derin teolojik anlayışa doğru ittiği için minnettarım. Üniversite öğrencilerimiz büyük Püriten eserleri üzerine kitap tartışmaları için bir araya geldi ve pazar akşamları yoğun teolojik konuları tartışmak üzere toplandı. Lise ve ortaokul öğrencilerimiz Westminster Kısa Kateşizmi üzerinde çalışarak hem kateşizm sorularını ezberlemiş hem de ilmihalin anlamını ve uygulamasını öğrenmiş oldular.

Aşağıda, gençleri ve genç yetişkinleri kendi kilisemizin uygulamaya çalıştığı teolojik düşünceye dahil etmeye yönelik naçizane üç teşvik sunmama izin verin.

1. Onları teolojinin uygulanabilir olduğuna ikna edin.

Gençleri kendilerini teolojik çalışma ve anlayışa vermeye ikna etmede ilk “inanç savunması”, teolojinin uygulamaya yönelik olmadığı -yerel lisenin koridorlarından ziyade havasız teoloji okulu kütüphanelerine ait olduğu- yönündeki yaygın düşünceye karşı koymaktır. Gençlere teolojilerinin hayatlarının her yönünü -düşünce kalıplarını, karar vermelerini, inançlarını, kültürel katılımlarını, motivasyonlarını ve ilişkilerini- şekillendireceğini hatırlatmak iyi olur. Tanrı hakkında neye inandığımız, bizimle ilgili en güçlü uygulamayı içerir.

Kutsal Yazılar’da teolojik inancın uygulamaya yönelik doğasının belki de en çarpıcı (olumsuz) örneği Romalılar 1:18-32’de açıklanmıştır. İnanç ve tapınmayla ilgili günahlı bir kararla başlayan şey (Yaratıcı’nın yerine yaratılmış şeylerin putperest imgeleri “yeğlemek/koymak”) her türlü günahlı davranış ve eylemde meyve verir. Gerçekten de, neye inandığımız nasıl yaşadığımızın meyvesini verecektir. Bu noktada, gençlere zaten her zaman teolojik düşünceye dahil olduklarını hatırlatmak da faydalı olacaktır. Şarkı sözleri, tweetler, TikTok videoları ve sosyal medya fenomenleri aracılığıyla teolojik düşünce konusunda “eğitiliyorlar”. Hristiyan teoloji çalışmasına dahil olmamaları (katılmamaları) onları tarafsız bir zeminde bırakmayacak, aksine onları yanlış teolojik öğrenciliğin diğer biçimlerine karşı savunmasız hâle getirecektir.

2. Onlara teolojinin heyecan verici olduğunu gösterin.

Teoloji okulu yıllarımda Dr. D.A. Carson sık sık, öğrencilerinin onlara öğrettiği her şeyi hatırlamasalar da, her zaman kendisinin en çok heyecan duyduğu şeyleri hatırlıyor gibi göründüklerini yıllar içinde öğrendiğini söylerdi. Kilisede gençlerle çalışan pastörler ve gönüllü önderler için şunu önermek istiyorum: Belki de öğrencilerinizin teoloji sevgisi kazanmasının ilk adımlarından biri, sizin Tanrı, O’nun Sözü ve Hristiyan doktrininin güzelliği hakkındaki bulaşıcı heyecanınızı yakalamalarıdır.

Üniversite ve lise öğrencileri, teolojinin derinliğine, Müjde’nin güzelliğine ve Hristiyan Kutsal Yazıları’nın zenginliklerine olan tutkumuzu, belki de tüm bu hazinelere ilişkin kendi anlayışlarını geliştirmeye başlamadan önce hissedebilmelidir. Hristiyan doktrini hakkında, gençlerimizle evrendeki en ağır ve görkemli konuları onlarla paylaştığımızı iletecek şekilde konuşuyor muyuz?

3. Onlara teolojinin tapınma içermesi gerektiğini hatırlatın.

Pavlus’un Efesliler 1:15-21’de özetlediği Efesli imanlılar için ettiği güzel dua, kuşkusuz onların “teolojik bilgi” olarak adlandırabileceğimiz konuda gelişmeleri için bir duadır. Ancak bilgide gelişmeleri için yaptığı dua, tapınmada inkâr edilemez bir şekilde Tanrı’ya yönelir. Pavlus bu Hristiyanların daha derin bir teolojik anlayışa sahip olmalarını ve böylece görkemli Kurtarıcıları’na daha çok tapınmalarını ister. Onların, “O’nun çağrısından doğan umudu, kutsallara verdiği mirasın yüce zenginliğini ve iman eden bizler için etkin olan kudretinin aşkın büyüklüğünü” anlamalarını ister (Ef. 1:18-19). Pavlus sadece kendi iyiliği için teolojik bilginin peşinde değildir. Pavlus’a göre, teolojik anlayıştaki büyüme, yüreklerimizin Tanrı’ya daha fazla tapınması ve O’nu yaşamlarımızdaki görkemli kurtaran işi için övmemiz içindir.

Teoloji öğretme ve çalışma, kendisini bize Sözü’nde açıklamış olan yüce Tanrı’yla olan ilişkiden asla ayrı tutulmamalıdır. O’nu daha fazla anladıkça, O’na tapınmamız ve O’ndan daha fazla zevk almamız gerekir.

Bu makale “Hristiyan Öğrenciliğinin Temelleri” serisinin bir parçasıdır. Orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.

açar ve ikizlerin doğumuyla sonuçlanır. Bu doğumda, Perez’in Zerah’ın önüne geçmesiyle primogeniture (en büyük oğlun miras hakkı) ilkesi bir kez daha tersine döner. Daha sonra Yakup Yahuda’yı kutsayacak ve krallığın onun soyundan gelenlerle ilişkilendirileceğini söyleyecektir (Yar. 49:8-12). Bu kutsama yüzyıllar sonra Samuel’in zamanında görülmektedir (bkz. Mez. 78:67-72).