Çocuklar İçin Antlaşma Teolojisi: Başlangıç Rehberi

Çocuklarımızı Pazar Okulu’na ya da Yaz Kutsal Kitap Okulu’na gönderdiğimizde, onların ne kazanmalarını umuyoruz? Pek dikkat çekmeyen Kutsal Kitap karakterlerini büyük resimle ilişkilendirmelerine nasıl yardımcı olabiliriz? Hristiyanların yaşamlarını kökten değiştirmiş olan temel gerçekler tam olarak nelerdir?

Ligonier Hizmetleri’nin yeni çocuk müfredatı Tanrı’nın Sözü’nde Büyümek (Growing in God’s Word), Kutsal Kitap’ın temel öğretilerini bir yıllık çalışma boyunca açıklamaktadır. Bu çalışma, Tanrı’nın kurtuluş planının ve insanlıkla olan ilişkilerinin büyük resmini bize veren Kutsal Yazılar’ın antlaşmaya dayalı çerçevesi temel alınarak özgün bir şekilde hazırlanmıştır. Çocuklarımızın Kutsal Kitap’ın temel gerçeklerini öğrenmeleri veya teolojiyle tanışmaları için büyümelerini beklememize gerek yoktur. Bu kaynak, antlaşma teolojisinin temel unsurlarını gelişim düzeylerine uygun etkinlikler ve sorular aracılığıyla erişilebilir hâle getirmeyi amaçlamaktadır.

Kiliseler, ebevenyler ve öğretmenler, İsa’nın şu buyruğunu izlemek üzere ciddi biçimde çağrılmıştır: “Bırakın çocukları… Bana gelmelerine engel olmayın! Çünkü Göklerin Egemenliği böylelerinindir” (Mat. 19:14). Çocuklarımızın öğrenme çağlarında Kutsal Kitap’ı onlara sürekli ve sadakatle anlaşılır kılmaya çalışırken başlayabileceğimiz birkaç tema şunlardır:

1. Yaratan

Çocuklara antlaşma teolojisini tanıtırken, en basit şekilde başlangıçtan başlayabiliriz. Tanrı Yaratan’dır. Tanrı, yaratılışı yoktan, Sözü’yle var etti. Kendisi yaratılışında açıklanmıştır, fakat yaşamın, ölümün, günahın ve Mesih’in kişiliğinin anlamını ancak O’nun Sözü’nde anlayabiliriz. Martin Luther şöyle demiştir: “Tanrı’nın işlerini ve gücünü bilmiyorsam, Tanrı’nın kendisini de bilmiyorum demektir; Tanrı’yı bilmiyorsam O’na tapınamam, O’nu övemem, O’na şükredemem ve O’na hizmet edemem.”¹

Tanrı her şeyi yarattı ve yaratılışına antlaşma aracılığıyla egemen biçimde özen göstermektedir (bkz. Rom. 5; 1.Ko. 15). Antlaşma, bereketler ve yükümlülükler içeren bir vaattir.² Tanrı’nın antlaşmaları keyfi ya da yalnızca karşılıklı çıkar ilişkisine dayalı değildir; aksine O’nun kutsallığının kendisini açıklayışını ve yaratılışındaki işlerini gösterir. Tanrı, tutkulara, kolaycılığa ya da faydacılığa göre düzensiz şekilde değil, Üçlübirlik doğasına uygun biçimde hareket eder. Kutsal Kitap üç temel antlaşmayı açıklar: kurtuluş antlaşması, işler antlaşması ve lütuf antlaşması.

2. Mesih

Kutsal Yazılar’ın tamamı Mesih’i işaret eder. Yaratılış’tan Vahiy’e kadar Kutsal Kitap, birçok farklı öyküyle doludur ve bunların tümü birlikte şimdiye kadar anlatılmış en büyük öykünün dokusunu oluşturur: Tanrı’nın yaratmış olduklarına yönelik lütfu ve bunun nihai olarak Mesih’in işinde açıklanışı. Antlaşma teolojisi, hem Eski hem de Yeni Antlaşma’yı birbirine bağlayarak kutsal Tanrı’yı hem Yasası’nda hem de Mesih’in ilk ve son kez gerçekleştirdiği işte açıklar (Gal. 3:24–29). Mesih, yasayı ortadan kaldırmak yerine, kusursuz yaşamı, kurban olarak ölümü ve ölümden dirilişi aracılığıyla işler antlaşmasını yerine getirmiş ve kendisini izleyen herkesi lütuf antlaşmasına yöneltmiştir (Mat. 5:17).

Tamamen insan ve tamamen Tanrı olan İsa Mesih, kusursuz Tanrı ile düşmüş insanlık arasındaki tek Aracı’dır. Babanın biricik Oğlu’nu göndermesi, Oğul’un kefaret sağlayan yaşamı, ölümü ve dirilişi ve Kutsal Ruh’un yeniden doğduran işinin gücü sayesinde lütuf antlaşmasının tüm bereketlerini alırız. İman aracılığıyla Mesih’le birleşmiş olan Hristiyanlar artık Tanrı’ya “Baba” diyebilir ve bu ilişkisel Tanrı’da bulunan esenliği, güvenceyi ve kusursuz istirahati tanıyabilirler.

3. Kilise

Lütuf antlaşması, her oymaktan, her ulustan ve her dilden imanlıların oluşturduğu bir topluluk içindir. Ne tek tabanca takılanlar ne de kayırılanlar vardır. Kiliseyi anlayabilmek için antlaşma teolojisini ve toplu ibadetin öncelik olduğu tarihsel imanın önemini anlamamız gerekir. Müjde, antlaşma halkını tek bir bayrak altında birleştirir: İsa Mesih tek yoldur (Yu. 14:6). İnsanlık ilk Adem’de günah içinde öldü, son Adem’de ise iman aracılığıyla doğru kılındık (1.Ko. 15:45). Bu iman bizi karanlığın egemenliğinden çıkarıp ışığa getirir; böylece Mesih’in adına yakaran herkes artık hiçbir zaman ayrılmış ya da yalnız olmayacaktır.

Bu gerçeklik şimdiden geçerli olsa da, Mesih dönene ya da bizi yanına çağırana dek düşmüş bir dünyada yaşamayı sürdürüyoruz. Pazar ibadeti yalnızca hafta sonu tercih edilen etkinliklerle ilgili değildir; aksine yaratılış amacımızın büyük resmini yansıtır: Yaratan Tanrımız’ı tanımakta büyümek ve O’nun Mesih’te bizi davet ettiği Üçlübirlik istirahatine katılmak.

4. Çağrı

Antlaşma çocuklarına —tıpkı Müjde’nin ilanını duyan herkes gibi— benzersiz bir ayrıcalık ve bereket verilir: Rab’bin yolunda yürümeye devam etmeleri yönünde yinelenen bir çağrı. Çocuklarımıza antlaşma teolojisini öğrettiğimizde, sonsuz gerçek üzerine kurulu bir yaşam çerçevesi sunmuş oluruz. Fakat öğretimiz yalnızca ezberlemeyle ya da davranış değiştirmeyle sınırlı kalırsa, onları Asma’da, yani Rab İsa Mesih’te kalmaya çağırmış olmayız. Çocuklarımızı İsa’ya imanla karşılık vermeye ve lütuf araçları aracılığıyla Asma’da büyümeye çağırmak isteriz. Yerel kilise bağlamındaki bu çağrı, Kutsal Kitap’taki o çeşitli öykülerin tam da özünü oluşturur: Tanrı’nın vaatlerine iman etme çağrısı.

Bu mesajda çocuklarımıza aktarabileceğimiz bir aciliyet vardır; aynı zamanda onları sabırla eğitip öğütleyerek Rab bulunabilecekken O’nu aramalarını öğretiriz (Yşa. 55:6). Çocuklarımıza antlaşma teolojisini öğrettiğimizde, onları nihai yolculuğa yönlendirmiş oluruz; orada tamamen tanınabilir, güvende olabilir ve hem bu yaşam hem de gelecek yaşam için sakin sular boyunca yönlendirilebilirler.

1. Martin Luther, İradenin Tutsaklığı. ↩
2. Antlaşma teolojisine yetişkinler için bir genel bakış için J. V. Fesko’nun Signed, Sealed, Delivered: An Introduction to Covenant Theology adlı yeni kitabına ve öğretiş serisine bakın. ↩

Bu makale orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.