Bir Pastör Ne Yapar?

Oğlum anaokulundayken, okulda hazırladığı kendi hayat hikâyesinin özetini içeren bir çalışmayı eve getirmişti. Bu çalışmada, kendisine ait bir resim ile kendisi ve ailesine ilişkin temel bilgiler yer alıyordu. Yöneltilen sorulardan biri şuydu: “Babanız ne iş yapıyor?”

Cevabının şöyle bir şey olmasını çok isterdim: “O, kilisede pastördür,” “Tanrı’nın Sözü’nü vaaz eder,” ya da belki, “İnsanlara İsa’dan bahseder.” Ama hayır; bunların hiçbiri değildi. Üzülerek söylüyorum, verdiği yanıt sadece şu oldu: “Bilgisayarında çalışıyor ve kahve içiyor.”

Yıllar içinde oğlumun babasının mesleğine dair anlayışının olgunlaştığına inanıyorum. Ancak bu eğlenceli an bana şunu fark ettirdi ki, “Bir pastör ne yapar?” sorusu, yetişkinler tarafından bile kolayca cevaplanabilecek bir soru olmayabilir.

Öyleyse, bir pastör ne yapar?

Özel Bir Çağrı

Bir pastörün hizmeti her şeyden önce aldığı çağrıdan kaynaklanır. Müjde hizmetine çağrı, kurtuluşa yönelik genel çağrıdan farklıdır. Elçi Pavlus, genç öğrencisi Timoteos’a el konulması aracılığıyla aldığı bu özel çağrıyı hatırlatır ve onu “kutsal çağrı” olarak tanımlar (2.Ti. 1:6-9 – Thomas Cosmades Çevirisi). Gerçekten de bu kutsal bir çağrıdır; çünkü pastör, kilise tarafından ve kilise aracılığıyla, Rab İsa Mesih’i söz ve yaşamıyla temsil etmek üzere ayrılmıştır. O, krallığın yetkili anahtarlarının emanet edildiği Mesih elçisidir (2.Ko. 5:20; Mat. 16:19).

Bu temsil yetkisi hiçbir zaman kişinin kendisini yüceltmesi için kullanılmamalıdır (2.Ko. 4:5). Aynı şekilde, gözetimi altındaki kişilere egemenlik taslamak için de kullanılmamalıdır (1.Pe. 5:3). Aksine, pastörlük görevi, öğrencilerinin ayaklarını yıkayan Rabbimiz’in örneğini izleyen alçakgönüllü bir hizmet makamıdır (Yu. 13:1-17). Bu çağrı ve amaç doğrultusunda hizmet edenler Rab tarafından onurlandırılırlar ve aynı zamanda hizmet ettikleri topluluk tarafından da saygıyla karşılanmalıdırlar (1.Ti. 5:17).

Bu çağrıdan üç temel sorumluluk doğar.

1. Önderlik Etmek

İlk olarak, Rab İsa Mesih’in kilisesine önderlik etmektir. Bir pastör, önderdir. Ancak bu önderlik, başarının çoğu zaman kâr ve sonuçlarla ölçüldüğü şirket dünyasındaki önderlik anlayışıyla karıştırılmamalıdır.

Mesih’in kilisesindeki önderlik, her şeyden önce örnek olarak önderlik etmektir; tanrısallık ve Mesih’e benzerlik örneği olmaktır. Yeşu, Tanrı’nın halkını Vaat Edilen Topraklara götürdüğünde, Rab zaferin anahtarı olarak askerî stratejiler vermedi. Bunun yerine Yeşu’ya şöyle buyurdu: “Yasa Kitabı’nda yazılanları dilinden düşürme. Tümünü özenle yerine getirmek için gece gündüz onu düşün. O zaman başarılı olacak ve amacına ulaşacaksın” (Yşu. 1:8).

Benzer şekilde Pavlus da bölünmeler ve ahlaki karışıklıklarla mücadele eden Korint kilisesine hitap ederken, kendi yaşamını tanrısallık için bir örnek olarak göstermiştir: “Mesih’i örnek aldığım gibi, siz de beni örnek alın” (1.Ko. 11:1).

Pastör, Tanrı halkına hem Tanrı’ya ibadette hem de kilisenin hizmetinde ancak kişisel dürüstlük ve tanrısal örnekliğin oluşturduğu bu temel üzerinde önderlik edebilir.

2. Sağlamak

İkinci olarak, bir pastör Rab İsa Mesih’in kilisesi için gerekli ruhsal bakımı sağlamak üzere çağrılmıştır. Bu sağlayış Söz hizmeti, sakramentler ve duayla olur. Bunlar, Tanrı’nın, halkına hizmet etmek ve Mesih’teki kurtuluşlarının bereketlerini onlara iletmek için belirlediği özel –fakat olağan– lütuf araçlarıdır.

Pastörün görevi, gözetimine emanet edilen sürüye bu lütuf araçlarını sadakatle ve düzenli olarak sunmaktır. Ne kadar geçerli olursa olsun, başka meselelerin dikkatini aşırı derecede dağıtmasına izin vermemelidir. Elçi Petrus, ilk kilisede günlük yiyecek dağıtımıyla ilgili acil ihtiyaçlar doğduğunda Elçilerin İşleri 6. bölümde bu önceliği açıkça ortaya koyar. Petrus şöyle der: “Tanrı’nın sözünü yayma işini bırakıp maddi işlerle uğraşmamız doğru olmaz… Biz ise kendimizi duaya ve Tanrı sözünü yaymaya adayalım” (Elç. 6:2, 4).

Bu vurgu, kilisedeki diğer hizmetlerin önemini azaltmaz. Aksine, onları ruhsal beslenmenin temel önceliği altında doğru yere koyar. Petrus bu önceliği doğrudan Rabbimiz’den öğrenmişti. Çünkü İsa ona üç kez, “Koyunlarımı otlat” diye buyurmuştu (Yu. 21:17).

3. Korumak

Üçüncü olarak, bir pastör Rab İsa Mesih’in kilisesini korumalıdır. Bu sorumluluk, Aden Bahçesi’ne onu işlemesi ve koruması için yerleştirilen ilk insan Adem’e kadar uzanır (Yar. 2:15). Adem’e bahçeyi ekip biçme ve gelişmesini engelleyebilecek her şeye karşı onu koruma görevi verilmişti. Ne yazık ki Adem bu koruyucu görevinde başarısız oldu; karısı Havva aracılığıyla yılanın aldatmasına kanarak bütün insanlığı günaha sürükledi.

Bugün de günah ve Şeytan dünyaya ve özellikle kiliseye zarar vermeye devam etmektedir. Bu yüzden pastör, sürüyü korumada uyanık olmalıdır. Ruhsal tehlikelere karşı uyarmaya ve kötü olanın saldırılarına karşı savaşmaya çağrılmıştır (Ef. 6:10-20). Bunu yaparken de nihai zaferin dirilmiş ve göğe yükselmiş Rab İsa Mesih tarafından çoktan kazanıldığını ilan eder. Dünyanın düşmüşlüğü ve kendi yüreklerimizin günahkârlığıyla süren mücadeleye rağmen kilise O’nda zafer sahibidir.

Bunun yanı sıra, pastör, kilisenin hem esenliğini hem de saflığını korumak için emek vermelidir. Elçi Pavlus, Efes ihtiyarlarını şu ciddi sözlerle uyarır:

Kendinize ve Kutsal Ruh’un sizi gözetmen olarak görevlendirdiği bütün sürüye göz kulak olun. Rab’bin kendi kanı pahasına sahip olduğu kiliseyi gütmek üzere atandınız. Ben gittikten sonra sürüyü esirgemeyen yırtıcı kurtların aranıza gireceğini biliyorum. Hatta öğrencileri kendi peşlerinden sürüklemek için sizin aranızdan da sapık sözler söyleyen kişiler çıkacak. Bunun için uyanık durun. Üç yıl boyunca, aralıksız, gece gündüz demeden, gözyaşı dökerek her birinizi nasıl uyardığımı hatırlayın.” (Elç. 20:28–31)

Bu üç sorumluluk (yönetmek, sağlamak ve korumak) Kutsal Kitap’ın Tanrı halkının önderleri için en sık kullandığı benzetmeyle özetlenebilir: çobanlık. Hatta “pastör” unvanı bile Mesih’in sürüsünü gütme, besleme ve büyütme düşüncesinden gelmektedir.

Bu çobanlık modeli, mükemmel örneğini, sürekli gücünü ve ebedî güvencesini “koyunları uğruna canını ver[en]” Baş Çoban Rab İsa Mesih’te bulur (Yu. 10:11). Bu nedenle Elçi Petrus Müjde’nin hizmetkârlarına şu kalıcı öğüdü verir:

Tanrı’nın size verdiği sürüyü güdün. … Gönüllü gözetmenlik yapın. … Gönül rızasıyla … sürüye örnek olarak görevinizi yapın. Baş Çoban göründüğü zaman yüceliğin solmaz tacına kavuşacaksınız.” (1.Pe. 5:2–4)

Rab, lütfuyla, Rab İsa Mesih’in kilisesini sadakatle güdecek çok sayıda pastör yetiştirsin.

Bu makale orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.