Tanrı Tüm Dinlerin İbadetini Kabul Eder mi?

Günümüz dünyasında, Tanrı’ya inanan birçok kişinin, ibadet eden kişi samimi olduğu sürece Tanrı’nın tüm dinlerin ibadetini kabul ettiğini ileri sürmesi yaygındır. Ancak, Kutsal Yazılar’da böyle bir görüşe dair hiçbir kanıt yoktur. Aksine, Yaratılış’tan Vahiy’e kadar Kutsal Yazılar bunun tam tersini açıkça ortaya koyar.

Bu gerçek, On Emir’in ilkinde açıkça görülür: “Benden başka tanrın olmayacak” (Çık. 20:3). İsrail’in yaşadığı eski Yakın Doğu dünyası, her türden din ve “tanrı” ile doluydu. Tanrı, bu diğer dinleri reddeder. Neden? Çünkü bu dinlerin “tanrıları” gerçekte cinlerdir ve bu cinlere tapınma iğrenç bir şeydir (Lev. 17:7; Yas. 32:16–17). Elçi Pavlus da Yeni Antlaşma’da aynı gerçeği öğretir (1.Ko. 10:20).

İsa, denenmesi sırasında, Yasa’nın Tekrarı 6:13’ü Şeytan’a karşı alıntılayarak şöyle der: “Tanrın Rab’be tapacak, yalnız O’na kulluk edeceksin” (Mat. 4:10). Bu, dinî dışlayıcılıktır. Beden alışta, Tanrı’yla birlikte olan ve Tanrı olan Söz, beden oldu ve aramızda yaşadı (Yu. 1:1, 14). O şimdi Tanrı ile insanlar arasında tek Aracı’dır (1.Ti. 2:5). Başka hiç kimse yoktur.

İsa’nın kendisi de Hristiyanlığın bu dışlayıcı doğasını açıkça ifade etmiştir: “Yol, gerçek ve yaşam Ben’im… Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez” (Yu. 14:6). “Kimse” demek, hiç kimse demektir. Bu nedenle Petrus, Kutsal Ruh’la dolu olarak İsa hakkında şöyle ilan etmiştir: “Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur” (Elç. 4:12). Kurtuluş arayanlar için başka hiç kimse yoktur.

Eğer Tanrı tüm dinlerin ibadetini kabul etseydi, Mesih’in beden almasına, ölmesine ve dirilmesine gerek olmazdı; çünkü birinci yüzyılda zaten pek çok din mevcuttu. Eğer Tanrı tüm dinlerin ibadetini kabul etseydi, Yüce Görev’e ve ulusların müjdelenmesine de gerek kalmazdı. Eğer Tanrı tüm dinlerin ibadetini kabul ediyorsa, İsa’nın buyurduğu müjdecilik boşuna bir çabadır.

Tanrı, lütfuyla sağladığı din dışında hiçbir dini kabul etmez. Yaratıcı’ya ibadet yerine yaratılmış olana ibadeti koyan dinleri kabul etmez. Tanrı, sahte ibadeti kabul etmez. Ancak Tanrı, hangi dinden olursa olsun, o dinlerden tövbe edip Mesih’e güvenen ibadet edenleri kabul eder.

Bu makale orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.

açar ve ikizlerin doğumuyla sonuçlanır. Bu doğumda, Perez’in Zerah’ın önüne geçmesiyle primogeniture (en büyük oğlun miras hakkı) ilkesi bir kez daha tersine döner. Daha sonra Yakup Yahuda’yı kutsayacak ve krallığın onun soyundan gelenlerle ilişkilendirileceğini söyleyecektir (Yar. 49:8-12). Bu kutsama yüzyıllar sonra Samuel’in zamanında görülmektedir (bkz. Mez. 78:67-72).