Nasıl Tanrı’ya Yaraşır Bir Anne Olabilirim?

Bilge pastörümüz bana “Onları sev” tavsiyesini verdi. Terbiye (disiplin), programlar ve gelişim evreleriyle ilgili tüm okumalarımda, pastörümüz bu yeni anneye en önemli şeyi işaret etti: sevgi (1.Ko. 13:1). Yıllar geçtikçe, onun tavsiyesinin bilgeliğini takdir etmeye başladım. Sevgiyi ön planda tutarak, annelere kutsallıkla ilgili Kutsal Kitap’tan on iki ilke öneriyorum.

1. Kutsallığımız Tanrı’nın önceliğidir.

İskoç pastör Robert Murray M’Cheyne’in (1813-1843) dediği gibi, “Halkımın en büyük ihtiyacı benim kişisel kutsallığımdır.” Aynı şey anneler için de geçerlidir. Alçakgönüllülükle öyle bir şekilde yaşayabiliriz ki, çocuklarımıza “Mesih’i örnek aldığım gibi, siz de beni örnek alın” diyebiliriz (1.Ko. 11:1). Kutsallığın izinden gitmemiz sayesinde çocuklarımız bizim bildiğimizden çok daha fazlasını öğreneceklerdir.

2. Kutsallığımız yalnızca Mesih’tedir.

Günah işlediğimizde, tıpkı hepimizin yaptığı gibi (Rom. 3:23, 1.Yu. 1:8), tövbe konusunda da örnek olabiliriz. Çocuklarınıza karşı günah işlediğinizde, çocuklarınızdan sizi bağışlamalarını isteyin. İlk anne babamız gibi olmayın ve günahınızı sanki orada değilmiş gibi saklamayın (Yar. 3:7-8). Siz kendi günahlarınızla nasıl başa çıkıyorsanız, çocuklarınıza da kendi günahlarıyla nasıl başa çıkacaklarını öğretin. Siz günahınızı itiraf ettikçe, çocuklarınız Tanrı’nın sadece bizim kutsallığımızla ilgilenmediğini, aynı zamanda Müjde’de Mesih’e iman ederek kutsallığa giden yolu da sağladığını öğreneceklerdir (1.Yu. 1:9).

3. Çocuklarımıza hizmet etmek kutsal bir çağrıdır.

Bir bebek bezini değiştirmekten, kasada beklemekten ya da yürümeye başlayan çocuğumuzla veya ergenlik çağındaki çocuğumuzla oyun oynamaktan daha değerli bir şey olduğunu düşünebiliriz. Ebeveynlik görevlerinin çoğu sıradandır, ancak imanla yapıldıklarında muhteşemdirler! İsa öğrencilerinin ayaklarını yıkadığında, alçakgönüllü hizmeti onurlandırmıştır. Dahası, “bu en basit kardeşlerimden biri için yaptığınızı, benim için yapmış oldunuz” demiştir (Mat. 25:40). Bu sevgi dolu ilginin, Tanrı’nın çocuklarına gösterdiği ilgiyi yansıttığını bilerek (Mat. 7:9-11), O’nun adına çocuklarımıza alçakgönüllülükle bir bardak soğuk su ikram edelim (Mat. 10:42).

4. Çocuklarımız Tanrı’ya aittir.

Çocuklarımız önce O’na aittirler (Ef. 1:4). O, çocuklarımızın göksel Yaratıcısı’dır. Onları kendi amaçları için yaratmıştır, bizim amaçlarımız için değil. Ebeveynler, çocuklarımıza en büyük ihtiyaçlarını göstermeye çağrılmış kâhyalardır (İbr. 12:5-11). Bu, çocuklarımızla ilgili planlarımızı her zaman Tanrı’nın planına teslim etmemiz gerektiği anlamına gelir (Özd. 16:9). Tanrı onların nerede yaşayacaklarını (Elç. 17:26), yapacakları iyilikleri (Ef. 2:10) ve yaşamlarının gidişatını seçer (Mez. 139:16).

5. Tanrı, acıları kendi kutsal amacı için kullanır.

Tanrı çocuklarımız için acı çekmeyi bile seçer. Tanrı, sonunda rahatlama sağlamadan acı çekilmesine izin vermeyen iyi bir Baba’dır (Yşa. 41:10; 1.Ko. 10:13; 1.Pe. 4:19; Vah. 21:4). Çocuklarımızın acı çektiğini gördüğümüzde doğal olarak kalbimiz kırılır. Ancak Tanrı, kutsal ve bilge takdiriyle, çocuklarımızı (ve bizi) Oğlu İsa Mesih’in karakterine uygun hâle getirmek için onlara denemeler verir (Rom. 8:29). Bu iyi amaç doğrultusunda, acı çekerken sevinmeye ve zaman içinde çocuklarımıza da bunu öğretmeye çağrılıyoruz (Yak. 1:2-4).

6. Kutsallık, terbiye (disiplin) gerektirir.

Tanrı sevdiklerini terbiye eder ve biz de etmeliyiz (İbr. 12:6, Özd. 13:24, 23:13). Anneler de dahil olmak üzere hiç kimse terbiyeden (disiplinden) hoşlanmaz ama bu, terbiyeyle eğitilenler için doğruluk ve esenlik meyvesi üretir (İbr. 12:11). Çocuklarınızı iyi terbiye edebilmek için dua aracılığıyla Tanrı’dan bilgelik isteyin ve Tanrı’nın bunu vermesini bekleyin (Yak. 1:5, 1.Yu. 5:14-15).

7. Kutsallık, Tanrı gibi görmeyi gerektirir.

İnsan dış görünüşe bakar, ama Tanrı yüreğe bakar (1.Sa. 16:7). Çocuklarımız kötü davrandığında, görünüşe bakarak yargılama eğiliminde olabiliriz. Kutsal Kitap bizi “dinlemekte çabuk, konuşmakta yavaş, öfkelenmekte de yavaş” (Yak. 1:19) olma konusunda uyarır ve “Bilgenin kulağı da bilgi peşindedir” (Özd. 18:15) der. Bazen hemen terbiye etmekten kaçınmamız gerekir. Bazı durumlarda, doğru bir şekilde yüreğe hitap edebilmek için önce daha fazla anlayış aramalıyız (Özd. 14:29).

8. Kutsallık, Tanrı’nın bir armağanıdır.

Bazen elde edemiyoruz çünkü Tanrı’dan istemiyoruz (Yak. 4:2-3). Tanrı’dan diğer tüm iyi ve mükemmel armağanlarla birlikte çocuklarınız için de kutsallık isteyin: Tanrı’nın Sözü’ne yönelik sevgi, öğretilebilir bir yürek, bilgelik, sağlık, arkadaşlar ve daha fazlası (Yak. 1:17). Kendi kaynaklarınızdan ne verebileceğinize değil, Tanrı’nın kendi kaynaklarından ne verebileceğine bakın (Mat. 14:13-21).

9. Tanrı çocuklara kutsal bir vaat verir.

“İyilik bulmak … için annene ve babana saygı göster” (bkz. Ef. 6:1-4). Babalarını ve tüm yetkilileri onurlandırarak (saygı göstererek) onlara örnek olun. Anlaşmazlıkları özel olarak çözmeye çalışın ve çocuklarınızı Rab’bin terbiyesi ve öğüdüyle yetiştirirken birlik içinde olun (Kol. 3:18-25). Çocuklarınızın önünde anlaşmazlığa düşmeniz gerekiyorsa, bunu saygılı bir şekilde yapın (Ef. 6:33).

10. Tanrı her zaman kutsal işinin başındadır (Yu. 5:17).

Çocuklarınızın yaşamlarında Tanrı’nın işlerini görmek için dua edin, bunun için O’na şükredin ve bunu onlara gösterin. Tanrı’ya yaraşır bir anne evini bina eder (Özd. 14:1). Övgüde bulunmadan önce “mükemmelliği” beklemeyin. Tanrı böyle yapmaz! Tanrı, Kutsal Kitap’ta birçok kusurlu insanı övmüştür. Çocuklarınıza Tanrı’nın yaşamlarındaki sadık işlerini gösterin.

11. İsa bizim kutsal esenliğimizdir.

İsa bizi bu konuda temin eder: “Dünyada sıkıntınız olacak. Ama cesur olun, ben dünyayı yendim” (Yu. 16:33). Bir anne olarak sorunlarla karşılaşmayı bekleyin ama umutsuzluğa kapılmayın; Tanrı sizinle birliktedir. Tanrı’nın Sözü’nü ve Tanrı’nın halkıyla birlikte yapılan Rab’bin Günü ibadetini tutarlı bir şekilde çocuklarınızın önüne koymaya çalışırken, Tanrı’nın çocuklarınız için verdiği antlaşma vaatlerine sıkıca tutunarak güçlü ve yürekli olun (Yşu. 1:9).

12. Tanrı’nın kutsal Sözü yeterlidir (2.Ti. 3:14-15).

Söz’de kalın ve dua edin; bu sayede Tanrı’ya yaraşır bir anne olmanıza yardımcı olacak daha birçok gerçek bulacaksınız (Yu. 17:17). Tanrı’nın kim olduğunu ve neler yaptığını öğrendikçe, Kutsal Ruh size bir anne olarak neye ihtiyacınız olduğunu gösterecek, böylece Pavlus’la birlikte, “Beni güçlendirenin aracılığıyla her şeyi yapabilirim” (Flp. 4:13) diyebileceksiniz.

Bu makale “Hristiyan Öğrenciliğinin Temelleri” serisinin bir parçasıdır. Orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.

açar ve ikizlerin doğumuyla sonuçlanır. Bu doğumda, Perez’in Zerah’ın önüne geçmesiyle primogeniture (en büyük oğlun miras hakkı) ilkesi bir kez daha tersine döner. Daha sonra Yakup Yahuda’yı kutsayacak ve krallığın onun soyundan gelenlerle ilişkilendirileceğini söyleyecektir (Yar. 49:8-12). Bu kutsama yüzyıllar sonra Samuel’in zamanında görülmektedir (bkz. Mez. 78:67-72).