Ruhsal Savaş Nedir?

Babamız Tanrı’dan ve Rab İsa Mesih’ten sizlere lütuf ve esenlik olsun. Mesih, Babamız Tanrı’nın isteğine uyarak bizi şimdiki kötü çağdan kurtarmak için günahlarımıza karşılık kendini feda etti. Tanrı’ya sonsuzlara dek yücelik olsun! Amin. (Gal. 1:3–5)

Bu sözlerle, Elçi Pavlus Tanrı’nın halkını Oğlu’nun bizim adımıza yaptığı iş aracılığıyla kurtarışını kutlar (Kol. 1:13-14). Ayrıca bize, günlerimizi Mesih’le yürüyüşümüzde ve O’nun için çalışmamızda ruhsal bir karşı koyuşla mücadele ettiğimiz düşmüş bir dünyada geçirdiğimizi hatırlatır (Ef. 2:1–10).

Ruhsal Savaşın Bağlamı

Rabbimiz İsa, Başkâhinlik Duası’nda, dünyada olan (Yu. 17:11) ama dünyadan olmayan (Yu. 17:14) bizler için dua eder. Bu nedenle, Baba’nın bizi dünyadan almasını değil, bizi Kötü Olan’dan korumasını ister (Yu. 17:15). İsa’nın, öğrencileri olarak bize öğrettiği dua, içine yerleştirildiğimiz Tanrı’nın krallığını aramamız ve ruhsal bir düşmanın karşı koyuşunu hesaba katarak O’nun isteğine hizmet etmemiz için bizi harekete geçirir (Mat. 6:10, 13).

Tanrı’nın Aden’de vaat ettiği kurtuluş, çatışma terimleriyle ifade edilir (Yar. 3:15). Vaat Edilen Kişi, zamanın doluluğunda (Gal. 4:4-5) “bu dünyanın egemeni” (Yu. 12:31) ve “bu çağın ilahı” (2.Ko. 4:4) olarak tanımlanan kişiyle savaşmak için gelecekti. Tanrı’nın ezeli Oğlu Mesih İsa, kurtuluşumuz için savaşmak ve İblis’in işlerini ortadan kaldırmak için gerçek ve tam insanlığı üzerine aldı (İbr. 2:14-18; 1.Yu. 3:8).

Ruhsal savaşta yer almamızın anahtarı, zaferin Mesih’e ait olduğunu ve Mesih’te bizim olduğunu bilmektir. Biz zafer kazanmak için değil, zaferli bir şekilde savaşırız. İsa’nın bizi öğrenciler yetiştirmeye gönderdiği konuşmasının giriş kısmı, O’nun tamamlanmış görevine dair bildirisidir: “Gökte ve yeryüzünde bütün yetki bana verildi” (Mat. 28:18; bkz. Ef. 1:20-23).

İsa bize dünyanın sonuna dek bizimle birlikte olduğunu söylediğinde, hizmet ederken ve O’nun krallığını ararken bize kendi varlığının, gücünün ve vaatlerinin güvencesini verir. Bunu yapmak hem ruhsal gelişimimizde (Mat. 28:20; Ef. 5:1–14) hem de krallık hizmetimizde (1.Se. 2:18; 2.Se. 3:1–3) zorunlu olarak ruhsal savaşı içerir.

Ruhsal savaşı Hristiyan yaşamında sıra dışı bir şey olarak düşünme eğilimindeyiz, ancak bu, İsa’nın rabliği altında yaşamanın ve öncelikle O’nun krallığının ve doğruluğunun ardından gitmenin ayrılmaz bir parçasıdır. Her gün, içinde çalıştığımız bu düşmüş dünyanın felsefesi ve değerleri aracılığıyla sapkın arzularımıza hitap eden ruhsal bir düşmanla mücadele ederiz (Yak. 1:14).

Ruhsal Savaşın Yürütülmesi

Ruhsal savaşta yer almak neleri içerir? Görünmez düşmanımızla nerede karşılaşırız? Petrus şu buyruğu veriyor: “Ayık ve uyanık olun. Düşmanınız İblis kükreyen aslan gibi yutacak birini arayarak dolaşıyor… İmanda sarsılmadan İblis’e karşı direnin” (1.Pe. 5:8–9). Petrus bizi, düşmanımızın her yerde olduğu gerçeğine karşı uyarıyor; bu her yerde oluş Tanrı’nın aynı anda her yerde bulunması gibi değil, cinler olarak adlandırılan düşmüş melekler ordusu aracılığıyla her yerde olduğu anlamına gelmektedir.

Tıpkı Petrus’un ruhsal savaş konusuna değinmesi gibi, Yeni Antlaşma yazarlarının hepsi de aynı şeyi yapar. Düşmanımızın karakteri, niyetleri, düzenleri ve taktikleri hakkında bize bilgi verilir; bu da bizi savaşa hazırlar ve krallığın Müjdesi’nin kesin umuduyla moralimizi güçlendirir.

Ruhsal savaşımızı yürütmemizin temeli, İblis’in düzenlerine karşı Mesih’te sağlam durmaktır (Ef. 6:10-16). Şeytan’ın suçlamalarına karşı, günah borcumuzun çarmıhta Mesih tarafından ödenmiş olması ve üzerimize düşen Tanrı gazabının O’nun tarafından yatıştırılmış olması gerçeğinde sağlam bir şekilde durmalıyız (Kol. 2:13-15). Şeytan’ın aldatmacalarına karşı, Tanrı’nın Sözü olan Kutsal Kitap’ın açıklanmış gerçeğinde sağlam durmalıyız (2.Ko. 10:1–5; Ef. 6:17; Kol. 2:6–8). Şeytan’ın ayartmalarına karşı, dirilmiş Mesih’in gücünde sağlam durmalıyız; O’nun aracılığıyla İblis’e direnebilir ve Rab’be layık bir şekilde yürüyebiliriz (Ef. 6:10; Kol. 1:9-12). Tanrı’nın Sözü’nün sayfalarında düşmanımızın çabaları hakkında ne öğrenirsek öğrenelim, bunlara karşı durmak için Mesih’e bakmalıyız.

Bize karşı duran ruhsal bir düşmanımız olduğunu bilmek, dua hayatımızı zenginleştirmelidir ve böylece çaresizce ihtiyaç duyduğumuz Rab’bin yeterliliğini aramamıza yol açmalıdır. Ruhsal savaşın temel ilkesi, bu savaşı bilgelikle (Yak. 3:15) ve zayıflık içinde (2.Ko. 12:9–10) yürütülmesidir; böylece her şey için, her zaman, her şekilde Mesih’e yöneliriz (Ef. 6:18–20).

Son olarak hatırlamamız gerekir ki yalnız değiliz; Tanrı’nın Ruhu tarafından korunmamız, yönlendirilmemiz ve ihtiyaçlarımızın karşılanması için Hristiyan topluluğunun içine dahil edildik. Birbirimiz için dua etmeliyiz (Kol. 4:3), birbirimizi gayrete getirmeliyiz (İbr. 10:23–25), birbirimizi yüreklendirmeliyiz (İbr. 3:12–14) ve birbirimizle ilgilenmeliyiz (Yak. 5:16, 19–20); çünkü birlikte, cehennemin kapılarının direnemeyeceği kilisesini inşa eden Rabbimiz’e hizmet ediyoruz: “Esenlik veren Tanrı çok geçmeden Şeytan’ı ayaklarınızın altında ezecektir. Rabbimiz İsa’nın lütfu sizinle birlikte olsun… Amin” (Rom. 16:20).

Bu makale orijinal olarak Ligonier Hizmetleri blogunda yayınlanmıştır.

açar ve ikizlerin doğumuyla sonuçlanır. Bu doğumda, Perez’in Zerah’ın önüne geçmesiyle primogeniture (en büyük oğlun miras hakkı) ilkesi bir kez daha tersine döner. Daha sonra Yakup Yahuda’yı kutsayacak ve krallığın onun soyundan gelenlerle ilişkilendirileceğini söyleyecektir (Yar. 49:8-12). Bu kutsama yüzyıllar sonra Samuel’in zamanında görülmektedir (bkz. Mez. 78:67-72).